~Από το τίποτα ως το τίποτα~ 'Ανδρεας Δαβουρλής

Δυό πεταλούδες είμαστε 

-είν οι ζωές μας-

μου είπες

που πετούν 

από το τίποτα ως το τίποτα

στο ενδιάμεσο

που λέγεται ζωή

κουνούν με χάρη 

τα πλουμιστά φτερά τους...

αίγινα 11.07.19

~Ιούλης της αίγινας

της αρμύρας~

~Στην δικιά μου Αίγινα~ 'Ανδρεας Δαβουρλής

Οι πορτολάνες* δεν τόλμησαν

να περιλάβουν

να περιγράψουν  ποτέ τέτοια ομορφιά 

Σ' όλα τα μήκη και τα πλάτη της θαλάσσης 

άλλη δεν θα βρεις

τρείς κεραυνοί την έφτιαξαν 

τρείς ουράνιες λάμψεις 

θησαύρισμα του Ελάνιου όρους 

Τρείς -υπόγειες- πηγές ιαμάτων 

ασίγαστα δροσίζουν 

τους ιερούς  μας πόθους

Οι προσευχές μας ακουμπούν τρυφερά

(πάνω στα ιερά χέρια)

Στα αέρινα ωμοφόρια των  αγγέλων 

κι εκείνοι 

στο θυσιαστήριο των ονείρων 

της οικουμένης 

Αμνοί εμείς, μεμνημένοι τοίνυν,

εθελούσιας θυσίας

ων ίσμεν και ων ουκ ίσμεν

*πορτολάνες : Ναυτικοί Χάρτες 

~Δροσιά πρωινή~ 'Ανδρέας Δαβουρλής

Ας ξημέρωνα θεέ μου 

με μια φέτα φεγγάρι στο χέρι 

στο κορμί μου το κορμί σου  

δροσιά πρωινή 

και το στόμα σου 

στόμα του έρωτα μου

εσυ...

,,

 ~ενας αυγουστος~

αίγινα της καρδιάς

~Νοστάλγησα~ 'Ανδρέας Δαβουρλής

Φωτό Νέλλη Πετροπούλου

Νοστάλγησα τον γαλάζιο σου ήχο 

τη δροσιά του κορμιού σου 

που ψηλαφά τ ακρογιάλι

τα χνώτα των κυμάτων σου 

που ανασαίνουν το δείλι

και σβήνουν της άμμος τη κάψα

την αύρα σου που θηρεύει 

των βαπορίσιων το ίδρωτο

και το δικό μου

αίγινα

08.08.2019

~Δυό παιδικά χεράκια~ 'Ανδρέας Δαβουρλής

Δυό  κλωναράκια τρυφερά

δυό παιδικά χεράκια

απλωμένα 

αγγίζουν παίζουν 

με την αγνότη των νεφών 

με τις τελευταίες  ηλιαχτίδες 

της δύσης

Πλέκουν στα ακροδάχτυλα 

σκαλίζουν 

χρυσό στεφάνι 

για της νυχτιάς τον ερχομό

προσμένουν

το φεγγαράκι 

κι ένα σωρό 

άστρα  αστράλια πορφυρά

κρεμασμένα 

-θύμισες είναι των ψυχών

συνάμα και συχώριο-

νανούρισμα ποθούν χαμογελούν

στης νύχτας την αγκάλη

[.] κει όπου θέλουν 

τα χαμογέλια των παιδιών 

να λυτρωθούν

και οι ψυχές μας

~ ~ ~ ~ ~ ~

25 ιουλίου

αίγινα της καρδιάς

~Αύγουστος~ 'Ανδρέας Δαβουρλής

Φωτό    'Ανδρέας Δαβουρλής

Αύγουστος
στα ματόκλαδα του απάνου 
με ογρά μάτια  ξεψύχησε ο Ιούλης 
φέρνοντας του 
πρώιμες ευωδιές 
ώριμων σταφυλιών 
και το μέλι των σύκων 
Του θέρους βασιλιάς ο Αύγουστος
μήνας προσμονής και ολοκλήρωσης
καθώς το γοργό ποταμάκι των αισθήσεων 
γίνεται χείμαιρος
κυλάει ορμητικά 
ανάμεσα στα νεανικά κορμιά 
οπού τρυγάν τον έρωτα
 με περίσσια τόλμη και χαρά
αντιμάχονται 
στα φλογερά  αλώνια των ερώτων 
ματώνουν τα χείλη 
απ τα φιλιά του πάθους
γεμίζουν τα κορμιά τους αμυχές 
και εκχυμώσεις από το πάλεμα 
ανάμεσα στη ζωή με τη ζωή 
μαχαιριές δίνουν στο χάρο 
κρατάνε αναμένα τα κορμιά τους 
ακοίμητες λαμπάδες ζωής.









06.08.2019
~αύγουστος της αίγινας~

~Στο ήρεμο φως~ 'Ανδρεας Δαβουρλής

Μάτια μεγάλα 

σαν ρόγες  σταφυλιού σιδερίτη

απεγνωσμένα ανοίγονται 

ξανοίγουν το μπλε των οριζόντων 

ψάχνοντας το πιο βαθύ σημείο 

την πιο βαθιά σμιλεμένη κουκκίδα 

τ' απείρου

να αφήσω εκεί τα πιο πολύτιμα 

των στεναγμών μου αχ 

και τους κρυστάλλους σιωπής

να ακουμπήσουν 

στα κουρασμένα φτερά 

των πιο σοφών 

των βετεράνων Αρχαγγέλων

κι έπειτα να επιστρέψουν 

με το πρώτο πλοίο της γραμμής 

στο κοντινό μου λιμάνι 

να δέσουν στο ντόκο της ψυχής 

τρεις κάβους 

και να κατέβουν απ την ανεμόσκαλα 

με τα ελλείποντα

και με παραπλέοντα ρυμουλκά 

και τις λάτζες να κάνουν αψίδες 

Ιαμάτων 

για της ψυχής μου το καλό 

τα φροντισμένα μου όνειρα 

που νίφτηκαν ξανά 

πήραν το χρίσμα 

στα πιο βαθιά νερά 

μαζί με τον Αμφιτρύωνα 

και τα ξωτικά που τον υπηρετούν 

στρώσαν χαλί θαλασσινό 

κι ένα σωρό πορφύρες

εξαίσια δώρα και φυλαχτά 

στα πόδια και στα όνειρα μου

ελπίδες ευχές  δοξαστικές

ξόρκια

του δίσεκτου καιρού φοβέρα 

για τ' αύριο του κόσμου 

για τ' αύριο της βλογημένης σκόνης 

των νεφελων

των νερών 

στο ξάγναντο των ψυχών 

στο ήρεμο φως των παραδείσων....

  

~ένας άλλος Ιούνης

  επίπονον~

αττική  29 ιουν 2019

~της υγρασίας~ 'Ανδρέας Δαβουρλής

Θαλασσογραφία Σπύρος Βασιλείου

της υγρασίας

Έχω ένα σκάφος 

από  γιουσούρια

δέντρα πελώρια

της θάλασσας

καμωμένο,

δεμένα σμιλεμένα με  πελαγίσιο αέρα 

Ένα αρχαίο στολίδι κουμαντάρω 

κι αρμενίζω 

τις μεγάλες υγρές λεωφόρους

μα και τα άσημα άγνωστα 

υγρά μονοπάτια,

στα δέλτα των ποταμών 

στο ερωτικό σμίξιμο τους 

με της θάλασσας την πεθυμιά 

Κι έχω τον ήλιο 

ακριβό φως, μονάκριβο

πλούτος και τάμα 

στο μυαλό 

να περνά λυγερόκορμος

ανάμεσα στους ίσκιους 

των κυπαρισσιών 

των καταιγίδων

Χίλιες κουπιές 

και δυο χιλιάδες αναστεναγμοί

καταπίνουν την απόσταση 

-οργιά την οργιά-

που μας χωρίζουν

χαλάλι όμως 

τούτο δω το αρχαίο μπότι

ζωντανεύει την ένωση μας

κάθε δείλι

,,

~ενας αλλιώτικος ιούνης 

επίπονον~

αθήνα 26 ιουνίου

~ελπίδας το φως~ 'Ανδρέας Δαβουρλής

...έπειτα πέρασαν

απο πάνω μας

οι μεγάλοι γερανοί

ένα τεράστιο Ν

σχηματίζοντας

στ απύθμενα τα αχανή

τα γαλανά τα τυρκουάζ

των ουρανών

Ένα Ν σινιάλο νοσταλγίας

για κείνους που χάσαμε στη διαδρομή

για εκείνους π' αφήσαμε πίσω

Σημάδι ελπίδας νικηφόρο

στον ουρανό σχημάτισαν

με τ' ανοιγμένα μεγάλα τους φτερά

Σκίασαν τις μεγάλες

γυαλιστερές πέτρες

τις ποτισμένες

αρμύρα

τις ποτισμένες εγκατάλειψη

κι ορφάνια

Βγάλαμε τις ελπίδες μας

που βιαστικά κρύψαμε

στις τελευταίες ακτίνες του ήλιου
αντίκρυ

τυχερές ελπίδες

αρτύθηκαν  φως  και λιβάνι
εσπερινού αντίδωρο


,,

~Μεγάλη ώρα ακριβή~ 'Ανδρέας Δαβουρλής

Ένας άλλος Ιούνης

κόκκινη μπότα

καρφωμένη στο τοίχο

μικρά μαξιλαράκια πράσινα

ολόγυρα μου

προσποιούνται

τάχα το δασάκι που ήθελα

να είμαι να βαδίζω να χαίρομαι

Στολές πεντακάθαρες

αποστειρωμένες

άνθρωποι διακριτικοί

όλοι οι συνδαιτυμόνες.

Με καρδιά και απόφαση

με πήραν πρωινές ώρες

για το καρτέρεμα

για τη μάχη

μεγάλη ώρα

ακριβή

της χαράς οι κόρες

στήσανε χορό

Με περίμεναν

ν αρχίσει το γλέντι

μούδωσαν να πιώ

και άρχισε το πανηγύρι

Η αλήθεια είναι

πως η δόση ήταν δυνατή

γιατί για κάμποση ώρα

δεν θυμάμαι

δεν έχω μνήμες ούτε καλές

ούτε απ τις άλλες...

όταν ξύπνησα

ίδια αίσθηση

αδύνατο να βγει ήχος

από μέσα μου

μόνο νοήματα με τα χέρια

γκριμάτσες

μια παντομίμα ξανά

μ έδενε με τη ζωή

ξανά ζούσα

δήλωνα παρών

Μαχητής εγώ έμπειρος

πολιορκητής της ζωής.

Κάθε φορά καταφέρνω

να σηκώνω να κυματίζω

νικηφόρα τη σημαία του αγώνα

στα ψηλά κάστρα

στις πολεμίστρες της ζωής.

Έτσι και τώρα

τροπαιούχος λαβωμένος

αλλά ζωντανός

Περιδιαβαίνω όλη τη μεθόριο

του κάστρου της ζωής

μ’ελπίδα

με τα τιμημένα μου άρματα

και τα παράσημα αίματος

που’ χω στο κορμί

γενναίος

αισιόδοξος

και πάντοτε αδιαφιλονίκητος

εραστής του ονείρου

εραστής της ζωης!

~επίπονον

ένας άλλος Ιούνης~

~χαμόγελο στο πρόσωπο~ 'Ανδρέας Δαβουρλής

 Είναι φορές, που ως κι εγώ αναρωτιέμαι

με πόση δύναμη καρφώνω 

ένα χαμόγελο στο πρόσωπο 

κόντρα σε όλα 

καταστάσεις και προγνωστικά 

και τρέχω προλαβαίνω τη ζωή 

και τη βουτάω απ τα μαλλιά

και της ανάστασης ανάβω 

όλα τα φώτα

παίρνοντας της χαράς

το μερτικό

που μου ανήκει

~επίπονον 

ένας άλλος Ιούνης~

8 Ιουν 2019

~άνθισε στη παλάμη μου~ Άνδρεας Δαβουρλής

'Ενα λουλούδι 

άνθισε στη απαλάμη μου

φύτρωσε στη καρδιά

Με ρώτησες 

πού 'ναι η καρδιά 

και τότε γω 

σού 'δειξα 

τις ιδρωμένες ρίζες 

π' άρμεγαν αίμα απ' τη καρδιά

και ήλιο απο τα μάτια

11.06.19

~Ένας αλλιώτικος

ιούνης~