.

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2018

~Το σινιάλο της ζωής~ 'Ανδρεας Δαβουρλής



Κι ήρθε καιρός ν' αναλογιστούμε 
τα μίλια που διανύσαμε 
τις φουρτούνες που παλέψαμε 
το αναρίθμητο των κυμάτων 
που κέρδισαν οι πλώρες μας!
Αλήθεια  πόσο κόντρα ρότες διαλέξαμε;
τις πληγές μας να  μετρήσουμε 
με θάλασσα, πολύ θάλασσα 
-και κάποιες λίγες φορές όπου εξαερώθηκε
στου καιρού τις δίνες-
του αίματος την εκροή που επούλωσε 
τις πληγές της, τις πληγές μας...
Χαραγμένοι βαθιά στο κόκκαλο 
ποτισμένοι αρμύρα 
ποτισμένοι καημό' 
Αναπαμένοι τώρα, στη κάλμα μας 
θυμόμαστε με  βλέμμα 
καρφωμένο στ άπειρο
πορευόμαστε με νοητής πυξίδας βήμα
ατρόμητοι με θαλασσόδερτη τιμιότητα 
μέχρι το τέλος'
ως το τελικό φουντάρισμα στο ντόκο,
την υποστολή του σινιάλου της ζωής 
του καθένα μας!


Αίγινα 17 ιουλ. 2018


Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

~Καλημέρες θάλασσας~ 'Ανδρεας Δαβουρλής

Καλημέρες θάλασσας....



Άφησα πάλι σήμερα  
το βλέμμα μου να πλανηθεί
απ' το γαλάζιο πέρα... 
ν αγκαλιαστεί
με τα αραχνοΰφαντα πέπλα 
των αφρών της θαλάσσης!
Άγγιξε το ιερό φως, 
που λαμπυρίζει πάνω της
το κορμί κολύμπησε το γαλάζιο 
έγεψε το αρμυρό του πελάγου 
κι αγιάστηκε.
Ένοιωσα το θεό να μπαίνει μέσα μου
αίσθηση  θεϊκής αρμονίας,
ένοιωσα τη μήτρα θάλασσα
να μέ περιβάλλει
με έλουσε η χαρά, η απόλυτη χαρά
σταγόνες ιερές κύλησαν
 -κυλούν στο σώμα- 
βαπτίστηκα πάλι εξαγνίστηκα
απο την επίδραση της 
απέδρασαν τα σκιερά τ άσχημα...
πνευματικές σφραγίδες ψυχής
η θάλασσα των αγιασμών, των δωρεών!


,,




Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

~Ημέρες των δακρύων των σιωπών~ 'Ανδρεας Δαβουρλής





Οι τοίχοι στα γκρίζα κτήρια της πόλης
οι δρόμοι οι στάσεις των λεωφορείων 
γεμάτα αρμύρα, οχι θαλασσινή
αλλά απο την άλλη εκείνη των δακρύων!
Ημέρες των δακρύων των σιωπών...
που βρέθηκαν τόσοι σταυροί;
και άλλοι τόσοι δρόμοι ανηφορικοί 
γολγοθάδες;
Γέμισε ο τόπος σταυρωτήδες 
γέμισε ο τόπος εφιάλτες 
περίσσεψε το άδικο, η φτώχεια 
θλιμένα πρόσωπα καρτερούν, σωπαίνουν
δακρυσμένα μάτια στέκουν στις πλατείες 
μόνο κοιτούν....
Ανυπόφορες γίνηκαν οι μέρες
άφωνοι κοιτάμε τα "τείχη της πόλης" 
που πέφτουν που καταρέουν
μα δεν μπαίνουν εχθροί 
άδικα περιμένουμε τη θριαμβευτική τους είσοδο!
Τραγικό...
οι εχθροί είν εδώ
είναι μέσα απ τα τείχη
είναι κάποιοι απο εμάς!




,,